Ontmoeting met Julie Ng: het belang van het vertellen van migratiegeschiedenissen

Eind februari bezochten Margriet May en Thérèse Nleng namens NOOM een bijeenkomst in het Fenix Museum en LantarenVenster over de geschiedenis van Chinese migranten in Nederland. Tijdens dit programma stond het verleden én het heden van de Chinese gemeenschap centraal, met bijzondere aandacht voor hoe deze geschiedenis nog altijd doorwerkt in beeldvorming en maatschappelijke positie.

Een belangrijk onderdeel van de bijeenkomst was de ontmoeting met regisseur Julie Ng, maker van de documentaire Meer dan Babi Pangang. In deze film wordt zichtbaar hoe generaties Chinese Nederlanders hun weg hebben gezocht in een samenleving waarin zij vaak vooral werden gezien door een beperkt cultureel cliché – het bekende gerecht uit de afhaalchinees – terwijl hun geschiedenis en bijdrage aan de Nederlandse samenleving veel rijker en complexer zijn.

Van contractarbeiders tot gemeenschap

De bijeenkomst ging onder meer in op de vroege aanwezigheid van Chinese migranten in Nederland. Al in het begin van de twintigste eeuw kwamen Chinese contractarbeiders naar de havensteden. In Rotterdam speelde de aanwezigheid van Chinese contractarbeiders een rol in arbeidsconflicten rond de haven, waaronder de bekende havenstakingen. Deze geschiedenis is lange tijd onderbelicht gebleven. Toch vormt zij een belangrijk onderdeel van het bredere verhaal van migratie, arbeid en stedelijke ontwikkeling in Nederland. Door deze verhalen opnieuw te vertellen, ontstaat een vollediger beeld van hoe verschillende gemeenschappen hebben bijgedragen aan de samenleving van vandaag.

Beeldvorming en discriminatie

Tijdens het programma werd ook stilgestaan bij hedendaagse vormen van stereotypering en discriminatie waarmee Aziatische Nederlanders nog steeds te maken krijgen. Organisaties zoals Pan Asian Collective zetten zich actief in om deze ervaringen zichtbaar te maken en om ruimte te creëren voor een genuanceerder gesprek over identiteit, representatie en gelijkwaardigheid. De documentaire van Julie Ng laat zien hoe belangrijk het is dat gemeenschappen hun eigen verhalen vertellen. Niet alleen om onzichtbare geschiedenis zichtbaar te maken, maar ook om ruimte te creëren voor erkenning en wederzijds begrip.

Verhalen die verleden, heden en toekomst verbinden

Voor NOOM is deze ontmoeting een herinnering aan hoe belangrijk het is dat migratiegeschiedenissen worden gedeeld en doorgegeven. De verhalen van oudere generaties dragen bij aan een beter begrip van het heden en helpen om de toekomst inclusiever vorm te geven. Wanneer we luisteren naar deze verhalen, zien we dat migratiegeschiedenis geen voetnoot is, maar een wezenlijk onderdeel van onze gezamenlijke samenleving. Respect voor die geschiedenis betekent ook respect voor de gemeenschappen die daaruit zijn voortgekomen.

Door ontmoetingen zoals deze blijft het gesprek gaande – over erkenning, over zichtbaarheid en over een samenleving waarin iedere gemeenschap wordt gezien als volwaardige drager van kennis, ervaring en geschiedenis.